Biżuteria Elsy Schiaparelli

W latach 20 XX. wieku, Elsa Schiaparelli zdecydowała się przenieść do Paryża, gdzie czołowy projektant mody Paul Poirtet wprowadził ją do świata wielkiego krawiectwa. W 1927 roku założyła swój pierwszy zakład przy Rue de la Paix.  Już wkrótce stała się miłośniczką surrealistów, oraz wielką rywalką… Coco Chanel.

Odcisnęła niezwykły ślad w dziejach mody – ekscentryczna, szokująca i jednocześnie zachwycająca. Warto pamiętać, że jedną z dziedzin jakiej się oddała w było tworzenie biżuterii. To co w tym przypadku łączyło ją z Chanel – to przekonanie, że sztuczna biżuteria jest formą sztuki oraz integralną częścią mody. Jej prace z tego zakresu były nieustannie porównywane do projektów Coco.

Pierwsze kreacje jubilerskie Elsy czerpały z afrykańskiej ikonografii, marynarskich tatuaży, pogaństwa, motyli i instrumentów muzycznych. Prezentowała motywy cyrkowe czy astrologiczne. Wybierała niezwykłe kształty kwiatów i zwierząt. Jej natchnieniem stała się również filozofia dadaizmu czy wspomnianego wcześniej surrealizmu.

Biżuteria Elsy wykorzystywała jaskrawe, egzotyczne kamienie oraz intensywny róż. Zyskała aprobatę wielu artystów, którzy decydowali się dla niej tworzyć projekty – jak Salvador Dali czy Jean Cocteau.

W latach 50. szczytem mody, dzięki księżnej Grace Kelly, były jej bransoletki z talizmanami.

Egzemplarze paryskich dzieł Schiaparelli z lat 30. są rzadkie. Wiele z nich ma obecnie wartość muzealną i osiąga rekordowe ceny. Najczęściej można spotkać egzemplarze z lat 40. i 50. Kolekcjonerzy poszukują wzorów z listkami z mrożonego szkła, postrzępionego szkła „lodowego” oraz pereł w dziwnych kolorach, zestawianych w kiście winogron.

Źródło: Biżuteria Historia, projektanci, kolekcje Judith Miller wyd. Buchmann