Georges Feydeau

Georges Feydeau, pełne nazwisko  Georges-Léon-Jules-Marie Feydeau,  urodził się 8 grudnia 1862 roku w Paryżu.  Francuski dramaturg, który zachwycał paryską

Georges-Feydeau
Georges-Feydeau

publiczność swoimi farsami w latach przed I Wojną Światową i wciąż jest regularnie wystawiany na deskach teatrów.

Georges Feydeau był synem powieściopisarza Ernest-Aimé Feydeau i Léocadie Boguslawy Zalewskiej. W wieku dwudziestu lat napisał pierwszy satyryczny monolog. Cztery lata później, w 1889 roku, odniósł sukces sztuką  Tailleur pour dames (Ladies’ Dressmaker, 1889). Tego samego roku poślubił Marianne Carolus-Duran, córkę znanego malarza portrecisty Carolusa-Duran. Dla Feydeau małżeństwo umożliwiło mu życie w dostatku. Po 15 latach para przeszła separację,  a następnie w 1916 roku sąd orzekł rozwód.

Studiując mistrzów dziewiętnastowiecznej komedii jak Eugène Labiche, Henri Meilhac czy Alfred Hennequin Georges Feydeau wypracował swój własny styl wznosząc jednocześnie farsę na nowe wyżyny. Potrafił wydobyć satyrę z prawie każdej nowej mody, jednocześnie wykorzystując z tradycyjnej komedii typowe postacie „rogaczy”, naiwnych żon, obcokrajowców, starszych czy ułomnych osób.

Feydeau przewyższył wcześniejszych autorów fars wprowadzając do przedstawień skomplikowane, mechaniczne rekwizyty oraz wymyślną scenerię. Ale sukces zawdzięcza głównie fabułom. Jego działa charakteryzują się niesamowitą inwencją, z reguły bazują na przesadzonych przypadkach pomylenia tożsamości i dopracowane są w każdym detalu. Jego ulubionym tematem jest motyw czyniących komiczne wysiłki żony lub męża w celu ukrycia potajemnych, miłosnych eskapad. Natomiast sztandarowy komediowy zabieg stanowi spotkanie bohaterów, którzy za wszelką cenę starają się siebie unikać.

Portret Georgesa Feydeau - Carlous Duran
Portret Georgesa Feydeau – Carlous Duran

Pośród sześćdziesięciu sztuk, których jest autorem najbardziej znane to  Une puce à l’oreille z (1907), Le Système Ribadier (1892), La Dame de Chez Maxim (1899), Le Dindon, czy L’Hôtel du libre échange,( znany jako Hodel Paradiso). W czasach, w których tworzył krytyka umniejszała wartość jego sztuk sprowadzając je jedynie do lekkiej rozrywki.  Dzisiaj uznawany jest za jednego z najlepszych dramaturgów swojej ery. Jego sztuki są wystawiane do dziś,  goszczą chociażby w repertuarze Comédie-Française. Niejednokrotnie były wystawiane na Brodwayu. Ponad to stanowiły podstawę scenariuszy filmów lub inspirację dla reżyserów i scenarzystów komediowych.

Pomimo  tego, że Feydeau był odnoszącym niesamowite sukcesy dramaturgiem, jego skłonność do życia na wysokim poziomie (u Maxim’a miał stałą rezerwacje stolika), hazardu i w konsekwencji rozpad  małżeństwa, doprowadziły do poważnych kłopotów finansowych.

Zimą 1918 roku zaraził się syfilisem i powoli popadł w obłęd. Zmarł trzy lata później. Został pochowany na Cmentarzu Montmartre w Paryżu.

Źródło: encyklopedia britannica, wikipedia.org