Moulin de la Galette

W IX wieku na wzgórzu Montmartre pracowało 30 młynów, służących do różnych celów – mielono zarówno zboże jak i przeciskano na wino zbiory winogron. Les moulin de Montmartre mełły również wapienie na gips, kamienie czy cebulę na potrzeby perfumerii. Na szczycie rue Lepic tych młynów było kilkanaście. Do dziś zachowały się tylko dwa  Blute-fin z 1662 roku oraz Radet z roku  1717. Te dwa młyny połączone w jeden składają się na miejsce zwane “Moulin de la Galette”.

W 1809 roku młyny zostały zakupione przez rodzinę Debray.  Galette to była zbożowa bułka sprzedawana przez właścicieli – zwykle z dodatkiem szklanki mleka. Bułka zyskała taką sławę, iż nazwano w ten sposób miejsce jej produkcji. W 1830 roku mleko zastąpiono winem, głównie, lokalnym z Montmartre, a Moulin de Galette przekształcono w kabaret.

Paryżanie odwiedzali Montmartre aby nacieszyć się prostymi rozrywkami w wiejskiej wówczas części miasta. Przy kieliszku wina, świeżym pieczywie mogli wypoczywać ciesząc swe oczy wspaniałą panoramą miasta i Sekwany rozpościerająca się ze wzgórza.

W 1833 roku rodzina Debray zdecydowała aby otworzyć parkiet na świeżym powietrzu dedykowany Terpsichore – greckiej muzie tańca. Pomysł okazał się wielkim sukcesem.

Zabawa w Moulin de la Galette

Zabawa w Moulin de la Galette

Z biegiem czasu w sąsiedztwie młynów wyrastały domy i fabryki. Nicholas Charles Debray wyczuwał szanse na dalszy rozwój tego miejsca jako dobrze prosperującego biznesu. Jeden z młynów został przekształcony w wieżę widokową. Tuż obok otworzono salę do tańców. Moulin de Galette przyciągało coraz więcej ludzi.

W czasie całej swojej historii, obiekt doświadczył wielu zastosowań: począwszy od kafejki na świeżym powietrzu, widowiska rewiowo- kabaretowego,  poprzez studia telewizyjne i restaurację. Obecnie jest własnością prywatną, chociaż wyznacza wejście do bistro  „Le Moulin de la Galette”

Miejsce było częstym motywem obrazów malarzy. Moulin de la Galette inspirowało takich znanych artystów jak: Auguste Renoir, Vincent van Gogh, Henri de Tolouse Lautrec czy Pablo Picasso.

Emil Zola pisał w 1876 roku: „Pędziliśmy na wieś aby celebrować radość z braku konieczności słuchania rozmów o polityce”

Restauracja La Moulin de la Galette

MONTMARTRE 83, RUE LEPIC 75018 PARIS