Muzeum Eugenie Delacroix w Paryżu

Eugene Delacroix przeprowadził się na Rue de Furstenberg 28 grudnia 1857 roku, porzucając tym samym studio na Rue Notre-Dame-de-Lorette. Ta lokalizacja była zbyt

20150724_140627
Dziedziniec przed wejściem do muzeum

dlaeko od kościoła Saint-Sulpice gdzie wykonywał otrzymane zlecenie dekoracji kaplicy. Malarz w tamtym czasie był już poważnie chory, pragnął zakończyć pracę, ale nie był w stanie dzień w dzień pokonywać tak długiego dystansu.

053
Studio z widokiem na ogród

Był więc bardzo zadowolony kiedy udało mu się znaleźć takie miłe i widne miejsce do zamieszkania i pracy, stosunkowo niedaleko Saint-Sulpice, w czym pomógł mu

Przejście między apartamentem a studiem - zejście do ogrodu
Przejście między apartamentem a studiem – zejście do ogrodu

jego przyjaciel Etienne Haro. Malarz tak pisał na kartach swojego dziennika w grudniu 1857 roku: „Widok mojego małego ogrodu oraz przytulnego studia napawa mnie szczęściem”

Eugène Delacroix zajmował apartament, aż do śmierci, która nastąpiła 13 sierpnia 1863 roku. Po śmierci malarza miejsce było zajmowane przez różnych najemców, aż do momentu kiedy narosła dyskusja wokół pomysłu zniszczenia studia. W 1929, kilku malarzy, włączając Maurice Denisa i Paul Signaca; dwóch historyków Delacroix: André Joubin i Raymond Escholier; oraz kolekcjoner sztuki Doctor Viau postanowili założyć Stowarzyszenie Przyjaciół Delacroix (Société des Amis d’Eugène Delacroix) aby przeciwdziałać planowanej rozbiórce. Przewodniczącym stowarzyszenia został Maurice Denis.

Ogród
Ogród

The Société des Amis d’Eugène Delacroix początkowo wynajmowało studio, później studio i apartament.

Postanowiło sobie za cel utrzymanie budynku oraz promocję pracy Delacroix. Począwszy od 1932 roku zorganizowało serię wystaw, koncertów i konferencji. Kiedy w 1952 roku budynek został wystawiony na sprzedaż, zdecydowało się sprzedać swoją kolekcję do muzeum narodowego, zdobywając tym samym fundusze na zakup apartamentu, studia i małego ogrodu. W 1954 roku przekazano nieruchomość francuskiemu rządowi uzyskując przyrzeczenie, że w miejscu powstanie muzeum poświęcone artyście.

Jedno z pomieszczeń apartamentu
Jedno z pomieszczeń apartamentu

I tak w 1971 Musée Eugène Delacroix zostało muzeum narodowymi, a w 1991 roku budynek wraz z ogrodem został wpisany na listę pomników historycznych.

W 1992 dokupiono przylegający apartament i dzięki temu udało się poszerzyć powierzchnie muzeum. Wiosną 1999 roku dokonano renowacji ogrodu, choć nie było

możliwości odtworzenia wiernie jego wyglądu sprzed lat ze względu na brak dokładnej dokumentacji na której można by się oprzeć. Mimo to miniaturowy „parczek” jest uroczy – siedząc na ławeczce możemy podziwiać okna pracowni malarza i wyobrazić sobie jak tutaj tworzył i mieszkał. Choć całość muzeum składa się zaledwie z kilku pomieszczeń,  jest to miły, nieśpieszny i nie zatłoczony przystanek w tej części Paryża.

Źródło: strona muzeum Delacroix w Paryżu

Musée national Eugène Delacroix
6 rue de Furstenberg
75 006 Paris