Paul-Albert Besnard

Paul Albert Besnard urodził się 2 czerwca 1849 roku w Paryżu. Był malarzem, grafikiem, projektantem witraży a także pisarzem. Jego ojciec był miniaturzystą i uczniem Ingres'a. Studiował malarstwo w Ecole des Beaux-Arts u Alexandra Cabanela.  W 1874 zdobył nagrodę i stypendium Prix de Rome.Poważniej zajał się grafiką w czasie pobytu w Londynie (1879-1883). Podróżnował tez po Afryce i Indiach. od 1883 mieszkał i pracował w Paryżu.

Początkowo był wierny tradycjom akademickim, jednak po 1880 stopniowo zwracał się ku impresjonizmowi.  Pod wpływem impresjonizmu i japońskiego drzeworytu otworzył się na sztukę nowoczesną. Był zwolennikiem podejmowania różnych mediów, dysponował świetnym warsztatem graficznym, pozwalającym na uzyskiwanie imponujących efektów światłocieniowych wpływających na nastrojowość jego dzieł i podnoszący ich aspekt symbolistyczny. Tworzył psychologiczne portrety, kobiece akty, intymne sceny domowe i rodzajowe, często emanujące nastrojem smutku i melancholii.

Malował techniką olejną, posługiwał się pastelami i akwarelą, tworzył też i malowidła ścienne. Jego freski zdobią budynki Sorbony, École de Pharmacie i Comédie-Française.

W 1912 został członkiem francuskiej Académie des Beaux-Arts, a w 1922 dyrektorem École des Beaux Arts. Wystawiał w paryskim Salonie i Royal Academy w Londynie.

Zmarł 4 grudnia 1934 roku w Paryżu.

Źródło: "Grafika francuska od impresjonizmu do art nouveau" - Krystyna Kulig-Janarek; wikipedia