„Śniadanie na trawie” Claude Oscar Monet

Historia obrazu "Śniadanie na trawie" Clauda Oscara Moneta

SNIADANIE MONET
„Śniadanie na trawie” Fragment środkowy obrazu 1865-1866, 248 x 150 cm, Muzeum Orsey, Paryż

W miejscowości Chailly, w kwietniu 1865 roku Monet podjął się namalowania dużej kompozycji figuralnej na tle pejzażu. Miała to być grupa osób we współczesnych strojach podczas pikniku w lesie. Artysta nawiązywał do obrazu Śniadanie na Trawie Eduarda Maneta. Założył, ze scena ma być bardzo naturalna: grupa przechadzających się i siedzących osób na leśnej polanie w naturalnym oświetleniu. Po wybraniu odpowiedniego miejsca Monet poprosił Bazille’a by służył mu jako model. Do postaci kobiecych pozowała malarzowi poznana niedawno Camille Doncieux, która wkrótce została towarzyszką jego życia.  Monet, prawdopodobnie z rozmysłem, ukazał damy w udrapowanych, modnych sukniach, chcąc się wkraść w łaski surowego jury Salonu.

Obraz miał mieć sześć metrów szerokości i miał zmieścić w kadrze dwanaście postaci naturalnej wielkości. Tym samym dzieło miało być jeszcze większe niż już pokaźnych rozmiarów wspomniane płótno Maneta.  Artysta musiał poświęcić pracy nad nim kolejne dwa letnie sezony.


Calude Monet w liście do Frederica Bazille’a:

„Myślę tylko o moim obrazie Śniadanie na trawie, oszalałbym chyba, gdym wiedział, że mi nie wyjdzie”


Podczas jednego z plenerów w Chailly pojawił się Gustave Courbet; przedstawił wówczas obu przyjaciół Corotowi. Corot polubił Moneta, nie skąpił rad, pozował do jednej z siedzących postaci, pomagał także finansowo młodemu zapaleńcowi.

sniadanie 3 monet
„Śniadanie na trawie” 1865 -1866; Fragment lewej części obrazu; 418 x 150 cm, Muzeum Orsay w Paryżu

Nie wiadomo czemu Monet nie ukończył ostatecznie tego obrazu. Przypuszczalnie nie starczyło mu czasu lub nie podobał mu się ostateczny rezultat po poprawkach, jakie zaproponował Courbet.

Zwinął więc płótno i zostawił właścicielowi gospody jako zastaw za nieuregulowany rachunek. Gdy po latach je odzyskał, było częściowo spleśniałe, ale fragmenty udało się uratować. Zachowane części tego płótna pozwalają docenić wnikliwość obserwacji jego twórcy. Na modnych strojach przybyłego z miasta towarzystwa odbywa się swoista gra świateł i cieni. Suknie kobiet i ciemne ubrania mężczyzn zmieniają barwy w zależności od padającego na nie światła. Podobnie dzieje się z liśćmi, przez które przedzierają się promienie słoneczne. Część kompozycji tonie w chłodnym, letnim cieniu. Monet wykorzystał całe swoje dotychczasowe doświadczenie w przedstawianiu przyrody, zdobyte na początku lat siedemdziesiątych.

Opis obrazu zaczerpnięty z: „Claude Monet” Wielka Kolekcja Sławnych Malarzy wydawca: Oxford Educational sp. z o.o.