W miejscowości Chailly, w kwietniu 1865 roku Monet podjął się namalowania wielkiej kompozycji figuralnej na tle pejzażu z zamiarem wystawienia pracy na Salonie w 1866 roku. Obraz nawiązywał do skandalizującego dzieła Śniadanie na Trawie, autorstwa Edouarda Maneta wystawionego na Salonie Odrzuconych w 1863 roku.  To miał być hołd dla starszego artysty.

Monet zatytułował swój obraz w taki sam sposób, choć sam temat nie wzbudza już kontrowersji. Praca, a zwłaszcza jej format sześć metrów na cztery, (tym samym jeszcze większa niż już pokaźnych rozmiarów wspomniane płótno Maneta)  okazała się wielkim wyzwaniem dla Claude Moneta, pracował nad obrazem przez kolejne dwa letnie sezony.

Do obrazu najprawdopodobniej pozowali mu przyjaciele. Za modela posłużył mu między innymi  Frederic Bazille czy też poznana niedawno Camille Doncieux, która wkrótce została towarzyszką jego życia. Monet dużo uwagi poświęcił strojom. Kobiety ukazane są w udrapowanych, modnych sukniach, co być może miało pomóc w zakwalifikowaniu obrazu na wystawę, zaskarbić życzliwość surowego jury Salonu

 

śniadanie na trawie Claude Monet

„Śniadanie na trawie” Fragment środkowy obrazu 1865-1866, 248 x 150 cm, Muzeum Orsay, Paryż

 „Myślę tylko o moim obrazie Śniadanie na trawie, oszalałbym chyba, gdym wiedział, że mi nie wyjdzie

Claude Monet w liście do Frederica Bazille

Monet nie ukończył ostatecznie tego obrazu i nie wiadomo do końca co było tego przyczyną. Przypuszczalnie nie starczyło mu czasu, zniechęcił się lub może nie podobał mu się ostateczny rezultat po poprawkach, jakie zaproponował Courbet, któremu Monet pokazał swoją pracę. 

Zwinął więc płótno i zostawił właścicielowi gospody jako zastaw za nieuregulowany rachunek. Ten ukrył je w piwnicy. W 1884 roku Monet odzyskał swoje dzieło, ale było częściowo spleśniałe. Pociął je wówczas na trzy części. Dwa fragmenty znajdują się obecnie w Muzeum d’Orsay. Nie wiadomo co się stało z ostatnim.

śniadanie na trawie Claude Monet

„Śniadanie na trawie” 1865 -1866; Fragment lewej części obrazu; 418 x 150 cm, Muzeum Orsay w Paryżu

Zachowane części tego płótna pozwalają docenić wnikliwość obserwacji jego twórcy. Na modnych strojach przybyłego z miasta towarzystwa odbywa się swoista gra świateł i cieni. Suknie kobiet i ciemne ubrania mężczyzn zmieniają barwy w zależności od padającego na nie światła.

Podobnie dzieje się z liśćmi, przez które przedzierają się promienie słoneczne. Część kompozycji tonie w chłodnym, letnim cieniu. Monet wykorzystał całe swoje dotychczasowe doświadczenie w przedstawianiu przyrody, zdobyte na początku lat siedemdziesiątych.

„Śniadanie na trawie” Claude Monet — mniejsza wersja obrazu

W 1866 roku powstała mniejsza wersja tego obrazu o wymiarach 129,8 x 181,1 cm. Dzięki temu możemy zobaczyć, jak wyglądała kompletna kompozycja. Podejrzewano, że obraz mógł być szkicem do obrazu, jednak ilość detali, jaką zawiera oraz podpis autora zdają się temu zaprzeczać. Ta właśnie wersja znajduje się obecnie Pushkin Museum w Rosji.

Kolekcjoner Siergiej Szczukin kupił obraz od samego Moneta w listopadzie 1904 roku za 30 000 franków, za pośrednictwem handlarza dziełami sztuki Paula Cassirera. Kolekcja Szuczkina została przejęta przez państwo sowieckie w maju 1918 roku.

Na koniec warto dodać, że „Śniadanie na trawie” to jeden z niewielu obrazów w całej twórczości Calude Moneta przedstawiający postacie, a zwłaszcza grupę osób. Monet rozsławił się jako mistrz pejzażu, interpretator przyrody i panującej atmosfery. Tutaj natura stanowi ważny element — ale jednak drugi plan.

Źródło: „Claude Monet” Wielka Kolekcja Sławnych Malarzy wydawca: Oxford Educational sp. z o., Strony www :Muzeum d’Orsay, Muzeum Puszkina.

Obrazy: wikipedia

close

Pasjonuje Cię SZTUKA, MODA, PARYŻ?
Koniecznie zamów NEWSLETTER !
Otrzymasz informacje o nowych, ciekawych artykułach!

We don’t spam! Read our privacypolityka for more info.