Historia Luwru – od twierdzy do pałacu królewskiego
Luwr powstał jako warowna forteca, która miała strzec Paryża. Wzniesiono go około 1190 roku na prawym brzegu Sekwany. Niecałe 200 lat później Karol V przekształcił twierdzę w rezydencję królewską, a w kolejnych stuleciach zamieszkiwali ją i rozbudowywali następni władcy.
Ze sztuką Luwr jest szczególnie związany od 1608 roku – wtedy Henryk IV oddał artystom pracownie i mieszkania w parterze Wielkiej Galerii. Artyści pracujący dla dworu mieszkali i tworzyli w pałacu. Gdy Ludwik XIV przeniósł dwór do Wersalu, Luwr na dobre stał się siedzibą akademii, uczonych i artystów.
Luwr i sztuka – artyści, Salony i Wielka Galeria
Od 1725 roku w Salon Carré odbywały się wystawy prac członków Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby. Tak zwane Salony stały się słynnym na całą Europę symbolem francuskiej sztuki.
Hubert Robert, Projekt przebudowy Wielkiej Galerii Luwru (1796)
Pomysł, by w Wielkiej Galerii stale pokazywać królewskie obrazy, dojrzewał za panowania Ludwika XVI. Hrabia d’Angiviller, dyrektor królewskich budynków, chciał stworzyć miejsce, w którym dzieła sztuki byłyby gromadzone i udostępniane kolejnym pokoleniom. W 1784 roku opiekunem królewskich obrazów mianowano malarza Huberta Roberta, który przez lata projektował nową aranżację galerii.
Było to wielkie wyzwanie, gdyż ciężko było o jakiekolwiek wzorce. Tego typu miejsca nie istniały. W tamtym czasie większość eksponowanych prac w Galerii stanowiły prywatne zbiory kolejnych królów Francji, począwszy od Franciszka I, znanego z zamiłowania do sztuki.
Jak Luwr stał się muzeum?
Prawdziwym muzeum Luwr stał się jednak dopiero po rewolucji francuskiej. „Galeria królewska” zmieniła się w „narodową”. 10 sierpnia 1793 roku otwarto tu dla publiczności Muséum central des arts – pierwsze muzeum w Luwrze. Pokaźne zbiory władców zostały uzupełnione o łupy wojenne Republiki, a później Napoleona. Luwr miał symbolizować potęgę kulturalną Francji.
Po upadku Napoleona Francja musiała zwrócić część zagrabionych dzieł krajom, z których pochodziły, choć wiele z nich zostało w zbiorach muzeum.
W latach 80. XX wieku przeprowadzono wielką modernizację Luwru pod hasłem „Grand Louvre”. Jej inicjatorem był prezydent François Mitterrand. Jedną z bardziej widocznych zmian było utworzenie wejścia głównego, którego kształt piramidy wywołał wówczas wiele kontrowersji – dziś szklana piramida jest jednym z symboli Paryża.
Kolekcja Luwru – co warto zobaczyć?
Zbiory Luwru pokazywane są w trzech skrzydłach: Sully (wokół Cour Carrée), Richelieu (wzdłuż rue de Rivoli) i Denon (wzdłuż Sekwany).
Luwr to największe muzeum świata pod względem powierzchni wystawienniczej – to blisko 73 tys. metrów kwadratowych. Muzeum ma pod opieką ponad 500 tys. dzieł, a w salach pokazuje około 35 tys. z nich.
Poszczególne sekcje zawierają eksponaty z bogatych zbiorów sztuki starożytnej: egipskiej, greckiej, etruskiej czy rzymskiej, arcydzieła malarstwa francuskiego, włoskiego, hiszpańskiego, grafikę, rzeźbę i rzemiosło artystyczne. Najsłynniejsze z nich to Mona Lisa Leonarda da Vinci, Wenus z Milo i Nike z Samotraki.
Luwr jest najczęściej odwiedzanym muzeum na świecie – w 2025 roku przyjął 9 mln zwiedzających.
Rue de Rivoli, 75001 Paris
Źródło: Wielkie Muzea, Luwr – Paryż, HPS; National Geographic, Paryż, Przewodnik
Luwr – bilety, godziny otwarcia i wystawy (2026)
Godziny otwarcia: poniedziałek, czwartek, sobota i niedziela 9:00–18:00, środa i piątek 9:00–21:00. We wtorki muzeum jest zamknięte. Ostatnie wejście – godzinę przed zamknięciem.
Ceny biletów (od 14 stycznia 2026):
- 22 € – mieszkańcy i obywatele Europejskiego Obszaru Gospodarczego (UE, Islandia, Norwegia, Liechtenstein),
- 32 € – zwiedzający spoza EOG,
- wstęp bezpłatny: osoby poniżej 18 lat oraz osoby w wieku 18–25 lat z krajów EOG,
- bezpłatnie dla wszystkich: w pierwszy piątek miesiąca po 18:00 (z wyjątkiem lipca i sierpnia) oraz 14 lipca.
Bilet na konkretną godzinę najlepiej zarezerwować wcześniej na oficjalnej stronie ticket.louvre.fr. Bilet do Luwru daje też wstęp do Muzeum Eugène'a Delacroix tego samego lub następnego dnia.
Wystawy jesień–zima 2026/2027:
- „Louvre Photo” – ponad 300 zdjęć Luwru, od pierwszego dagerotypu z 1839 roku po fotografię współczesną (4 listopada 2026 – 3 maja 2027),
- „Sculpter la couleur” – arcydzieła hiszpańskiej rzeźby barokowej z Muzeum Narodowego Rzeźby w Valladolid (7 października 2026 – 25 stycznia 2027),
- „L'art romain du Louvre. Un monde d'images” – sztuka rzymska ze zbiorów muzeum (do 10 stycznia 2027),
- „L'Eau primordiale. Leçons de Mésopotamie” – woda w kulturach starożytnej Mezopotamii (do 15 marca 2027).
Ceny i godziny aktualne na listopad 2026 r. – przed wizytą sprawdź je na stronie muzeum.
Luwr już zaliczony? Paryż ma jeszcze 30 muzealnych perełek!
Po Luwrze warto zajrzeć do miejsc mniej oczywistych – kameralnych, pięknych i bez tłumów. Wszystkie najciekawsze zebrałam w przewodniku „Od Luwru po ukryte perełki. 31 muzeów sztuki w Paryżu”.
♥ 31 muzeów – od światowej sławy po kameralne atelier artystów
♥ godziny otwarcia, szacowany czas zwiedzania i linki do map
♥ podpowiedź, czy opłaca się Museum Pass
♥ historie i ciekawostki, których nie ma w zwykłych przewodnikach
